Kıymetli Okuyucularım,
Ne demiştik ilk yazımızda:
“Önünüzde veya elinizde duran ekrandan, bilgisayardan, tabletten, cep telefonundan Ajans Karasu’yu açtınız bakıyorsunuz/ okuyorsunuz…Büyük bir emekle hazırlanan bu sayfalara şöyle bir bakıp Molla Kasım’lık yapmayınız lûtfen!…
Kadir biliniz, kıymet biliniz… Var ise bir hata, kusur, sayfa altlarında yorum kısmı var, e- posta adresi var, yazınız bir zahmet…
Bakınız, bu satırların sahibi Molla Casım’dır. Kasım ile akraba değiliz, lâkin sık eleyip, sık dokumaktır huyumuz… Hata eden olur ise, -her kim eder ise etsin-, usûletle ve suhuletle çekeriz kulaklarını... Endişe etmeyiniz…
“Besmele Ve Hamdele İle İlk Yazı…” diye başlık atmıştık yazımıza… Vay efendim, “hani bunun Salvelesi…?” denir imiş.. Halbuki “bize yazınız” demiş idik değil mi?
Yahu kuzum, birincisi, yayıncılar derler ki “Yazı Başlığı Kısa Olsun”… Biz de o kaide gereği, salvele’yi kurban etmişiz başlıkta… Lâkin, hayat boyu Besmele, Hamdele, Salvele dilimizdedir..
İkincisi, “lâfın tamamı câhile söylenir”, akîl insanlar, noksanı tamam ederler..
“Meraklısına not” kâbilinde bir kaç kelâm daha edip, bu bahsi kapatayım:
Aldığımız her nefesin, attığımız her adımın hakkını verebilmek için, Var Edenin Adı’yla (Besmele) başlamalı her işe,
her fırsatta şükür etmeli (Hamd) O’na
ve O’nu bize en doğru şekilde aktaran Rasûl’e dua etmeli… İşte Besmele, Hamdele, Salvele’nin manası budur..
Azıcık elimiz kalem tutar diye, yüklediler yazma işini klavyemize…
Dedim, “ne yazayım, ne aralıkla yazayım?”.
Dediler, “Hocam, okunaklı yaz da, ne yazarsan yaz… Şimdilik tek yazanımız sensin, arayı açmadan yaz!…”
Haydaaa… Yahu, başımda fes, sarık, sırtımda cübbe yok, yüzümde sakal dahi mevcut değil, öğretmenlik mesleğinden de değilim, Hoca’lığa nasıl terfi ediverdim, anlayamadım… Eh, hoşuma gitmedi de değil hani…
Amma, bizi Hoca zannettiklerine göre, yükümüz ağırlaştı… Bir dahaki yazının “okkasını” arttıralım ki, Molla’lığa zevâl gelmesin…
Bâkî Selâm…
Share this content:
